Er is een stille, maar opbouwende stress die zich elke week aandient.
Je opent de koelkast, bekijkt de schappen en denkt: "Wat ga ik in vredesnaam koken?"
Ondanks meerdere keren boodschappen doen, mis je op de een of andere manier toch essentiële dingen... of heb je te maken met eten dat niet gebruikt is. Tijd gaat verloren, geld glipt door je vingers en maaltijden voelen meer aan als improvisatie dan als planning.